Versicolor Süsen
Iris versicolor · Familya: Iridaceae · İng. Blue Flag, Harlequin blueflag
Tıbbi kullanım
Dr. Duke etnobotanik veri tabanı (USDA)
Vücut kanını temizleyici; Çürük; Müshil; Vücut kanını temizleyici; İdrar söktürücü (diüretik); Kusma söktürücü; Gastrit; Laksatif (müshil); Zehir; Lapa; Yara; Uyarıcı (stimülan); Frengi; Tümör
Dr. Duke USDA Etnobotanik Veritabanı. 18 kayıtlı geleneksel kullanım | Kaynak ülkeler: Diğer Yerler, Kuzey Amerika, Türkiye, ABD, ABD(Amerikan Yerlileri), ABD(Appalachia)
Plants For A Future (PFAF)
Vücut kanını temizleyici (Genellikle iyileştirilmiş beslenme ve atılım yoluyla vücut üzerinde yavaş bir şekilde faydalı değişiklik meydana getirir, belirli bir eylem olmadan.) Anti-enflamatuar (Eklemlerin, yaralanmaların vb. enflamasyonunu azaltır.) Müshil (Güçlü bir laksatif ancak müshilden daha az şiddetli.) Safra söktürücü (Safranın akışını artırır ve vücuttan atılmasını sağlar.) İdrar söktürücü (Böbrekler üzerine etki ederek idrar akışını arttırır.) Kusma uyarıcı (Kusturmayı uyarır.) Tükürük söktürücü (Tükürük salgısını uyarır.) Uyarıcı (Fizyolojik işlemlerin aktivitesini uyarır veya hızlandırır. Bir toniğe göre daha hızlı etki eder ancak yanlış bir iyi oluş hissi vermediği için narkotan farklılık gösterir.) Mavi Bayrak, çeşitli Kuzey Amerika Yerli Halk kabileleri arasında en popüler tıbbi bitkilerden biriydi[213]. Modern bitkisel hekimlikte esas olarak vücudu detoksifiye etmek için kullanılır - idrar atılımını ve safra üretimini artırır ve hafif bir laksatif etkiye sahiptir[254]. Ancak kullanımında dikkat gösterilmelidir, zira zehirli olduğu raporları vardır[222]. Taze kök oldukça keskindir ve içeride alındığında bulantı, kusma, kolik ve müshilemeye neden olur[4, 238]. Kurutulmuş kök çok daha az keskindir[4]. Bu reçete hamile kadınlara reçete edilmemelidir[238]. Kök vücut kanını temizleyici, anti-enflamatuar, müshil, safra söktürücü, terletici, idrar söktürücü, kusma uyarıcı ve tükürük söktürücüdür[21, 46, 165, 238]. Çay olarak içeride alındığında, kök karaciğer üzerine güçlü bir şekilde etki eden ve fazla vücut sıvısının atılmasını hızlandıran güçlü bir laksatif veya kusma uyarıcı olarak kullanılmıştır[4, 213]. Dolaşım ve lenf sistemi için de uyarıcıdır[165]. Detoksifiye edici etkisi psoriasis, akne, herpes, eklem iltihabı, şişmiş bezler, pelvik enflamatuar hastalık vb. tedavisinde yararlı kılar[238, 254]. Dıştan, deri hastalıkları, yaraları ve romatik eklemlere uygulanır[238]. Kökler yaz sonu ve sonbahar başında hasat edilir ve genellikle daha sonra kullanılmak üzere kurutulur[4, 238]. Kökler su içinde kaynatılmış ve ardından ezilmiş, ağrı ve şişlik ile ilişkili yaraları ve çürükleri hafifletmek için kullanılan bir lapa yapmak için yapılmıştır[213].
⚠ Bilinen Tehlikeler:
Bu cinsteki birçok bitkinin yutulduğunda zehirli olduğu düşünülmektedir, bu nedenle dikkat tavsiye edilir[65]. Köklerin özellikle zehirli olması muhtemeldir[238]. Bitkiler bazı insanlarda cilt tahrişi ve alerjilere neden olabilir[238]. Taze kök bulantı ve kusma yapabilir. Volatil yağ furfural, mukoz membranlara tahriş edicidir ve lacrimalyon (göz yaşarması) ve göz iltihabına neden olur. Boğaz tahrişi ve baş ağrısı da bildirilmiştir. Sap, dermatite neden olabilir. Küçük dozlar hariç dahilen kullanılmamalıdır. Alerji veya duyarlılığı olan kişiler tarafından kullanılmamalıdır[301].
Diğer Kullanımlar:
Litmus (Bir maddenin asit mi alkali mi olduğunu test etmek için kullanılır.) Uzaklaştırıcı (Çeşitli memelileri, kuşları, böcekleri vb. caydırdığı söylenen ancak mutlaka öldürmeyen bitkiler.) Dokuma (Halı, sepet vb. yapımak için birlikte dokanan ot ve palmiye yaprakları gibi ürünler. Ayrıca Sepet yapımı ve Lif'e bakınız.)
Çiçeklerden güzel bir mavi demleme elde edilir ve bu, asit ve bazikaları test etmek için litmus yerine kullanılabilir[4]. Yapraklar hasır ve halı dokumak için kullanılmıştır[257]. Bazı Kuzey Amerika Yerli Kabile Hindiyan kökleri çıngıraklı yılanlardan korunmak için kullanmıştır. Kökün arada sırada tutulması sağlam kaldığı sürece kokusu kişiye ve giyilerine nüfuz ettikçe, çıngıraklı yılanların onu ısırmayacağına inanılıyordu. Bazı kabileler hatta kökü çiğnemek ve sonra diş teriyle çıngıraklı yılanları tutmak için alışkanlık kazanmışlardır ve koku devam ettiği sürece ısırılmazlardı[257].